Twee Belgen in Holland

Ola todos,

Minder nieuws vandaag. Gisteren is onze goede vriend Peter De Wilde aka 'Dolf' na een slepende zieke overleden. Dolf was de echtgenoot van Valerie en papa van Tine, Eef, Yigitcan en Fré. Dolf werd amper 35 jaar.

Ik heb het voorrecht gehad om Dolf te mogen blijven steunen tijdens zijn laatste maanden waardoor onze vriendschap nog hechter is geworden. Dolf was een groot man van weinig woorden die zijn lot met bewonderingswaardige moed droeg. Hij was niet zozeer met zichzelf doch met diegenen die hij achterlaat begaan.

Samen met Dolf waren we de oprichters en de spil van ons eerste multirock bandje 'The Clynx'. Dit bandje was actief van 1989 tot 1995. Dolf was een fantastische muzikant die bovendien ook nog leuke liedjes schreef. Meer over deze periode schreef ik in tempo non suspectum op deze blog (13/11/2006 en 16/11/2006).

Dolf, het ga je goed, ik ga je erg missen!

Groeten,

Tom

Ola todos,

Ik weet het, het is alweer een tijd geleden … Tis niet dat ik alles voor mezelf wil houden maar het lijkt dat in deze laatste weken ‘Doe Maar’ de dagen minder uren tellen. Uiteraard staan we nog altijd zowat elke dag op het podium (ja en die laatste loodjes …) maar vooral zijn we vrij maniakaal bezig met het (her)schrijven en opnemen van een aantal liedjes. Het lijkt dat nu, een oude verslaving minder, nl. roken, er een nieuwe is geboren. Zou het de eerste verslaving kunnen worden die wat oplevert ook? Goede vriend Dionys Breukers heeft zaterdag piano, conga’s en een swing hi-hat toegevoegd aan ons laatste (Franstalig) nummertje. Nog een dag of twee verder werken en de stand staat op 4 stuks. Alleen erg jammer dat we zo laat in gang zijn geschoten, de leuze beter dan laat scanderende zullen we ook dit maar met de mantel der liefde toedekken.

Gisteren was het D-day. Het Castillium te Alphen aan de Rijn werd gisteren overspoeld met TV mensen voor de opnames van de show. Zowel de namiddag als de avondvoorstelling werden integraal opgenomen. Er stonden niet minder dan 9 camera’s opgesteld, even wennen toch. In de namiddag had ik vrij veel last van zenuwen waardoor ik allesbehalve relax (lees goed) stond te spelen. Ik had evenwel de indruk dat ik bijlange niet de enige was. De tweede keer was echter goed raak dus weet wel zeker dat het goed gaat komen. Ter herinnering de show wordt uitgezonden op 1 januari 2008 op Nederland 1 omstreeks 20u30. We zijn met zijn allen héél tevreden met deze démarche, zo blijft er iets tastbaars over van een bijna compleet jaar van ons leven.

Nog vijf keer spelen en dan is dit liedje uit! Op naar nieuwe dingen!

Groeten,

Tom

Hieronder een paar foto's van ons kot in de Haarlemmerstraat en van de opbouw in Purmerend

Uitzicht vanuit het raam

Haarlemerstraat by night

Een fijne collectie ...

Master at work


Ik doe ook een poging

Zo ziet het eruit als de techniek aankomt

Hans, superchauffeur en doe het al

Geluidsman Hendrik

Tweede man Mitsja

Eerste man Pepijn

Geluidsassistent Sjoerd

Techniek in actie

Ola todos,

Groeten,

Ola todos,

Ondertussen zijn we in ons hok in Amsterdam mijn nieuwste liedje aan het opnemen met Steve op slidegitaar, bas en percussie, Dio op de toetsen en uw dienaar op zang en gitaar. Het liedje heet Het Beste en is volgens mij ook van het beste wat ik ooit schreef. Als het af is zet ik een stukje op de blog.

Tom

Bioritme in de war! Ik kan niet slapen maar de dokter zegt, dat is normaal ... als je in de Haarlemmerstraat woont. Super leuke straat maar waarom volledig dronken Amsterdam er tot in de vroege uurtjes lallend en brallend moet door fietsen is me een compleet raadsel. Soit, je kan niet alles willen zeker?

Ik kreeg na afloop van de zoveelste voorstelling in Rotterdam van iemand te horen (had ons ook al in Delft gezien) dat ik wat meer moet posten op mijn blog. Bij deze dus ...

Afgelopen week mochten we de honderdduizendste bezoeker verwelkomen en dat ging gepaard met een feest van jewelste, champagne werd alweer in veelvoud aangerukt, het kon niet op voor die honderdduizendste bezoeker zelve en ook wel alleen voor haar. We stonden er bij en keken er naar... Hoewel ik nu al redelijk gewend ben aan de culturele verschillen blijf ik toch schrikken hoe anders sommige dingen zijn. Ah ja, tis hier bij ons ook niet alles, we hebben zelfs geen regering .

Is een beer katholiek, schijt de paus in het bos? Dat en nog veel meer vragen dan antwoorden voor de volgende keer... Straks staat nummer 22 van de reprise op appel. Nog drie keer Oude Luxor in Rotterdam, en ja er zijn zeker nog kaartjes, dus laat je niet kennen.

Groeten,

Tom 

Een ding is zeker, als het zo doorgaat ga ik in Nederland wonen!

Groeten,

Tom

Ola todos,

Vorige week maandag op weg naar de Utrechtse Stadsschouwburg om onze instrumenten af te leveren, heerste er opvallende stilte in de Belgen auto. Enerzijds denk je, joh wat leuk iedereen terug te zien, anderzijds heb je zoiets van Jezus, terug dat zwerversbestaan en nog een stuk of 70 keer datzelfde liedje spelen, hoe bestaat het. Volgende dag bleek dat nog wel meer mensen met hetzelfde gevoel zaten. Het leek erg sterk op zitten blijven, gekende leerstof hoogstens bedekt met een dun laagje stof. Goede vriend regisseur Jos Thie gunde me gelukkig weinig tijd tot nadenken en gooide er meteen de beuk in met de nieuwste Tommy, Rein Hofman. Na zeven "Doe Maar-loze" weken bleek het laagje stof af en toe wat dikker dan gedacht.

Woensdagavond nog een allerlaatste doorloop, heel vreemd zo zonder publiek, en donderdag de eerste publieksvoorstelling. Die eerste voorstelling was super, een licht euforisch gevoel kwam bij cast en crew zowaar even om de hoek gluren. Alles werd met gretigheid gespeeld en muzikaal zat het helemaal snor. Rein, onze nieuwe Tommy, deed het voortreffelijk. Nog beter was dat hij ons na afloop verraste met een paar flessen prosecco, that’s the way we like it aha, aha ...

Ondertussen, alweer vijf voorstellingen verder, wonen we op onze stek op de Haarlemmerstraat in één van de leukste buurten van Amsterdam. Amsterdam by day met de fiets is zalig, ik ben blij dat we deze laatste drie maanden op deze manier kunnen doorbrengen. By the way, dit weekend was het Uitmarkt in Amsterdam. Zaterdagnamiddag had ik de kans om even een paar dingen te bekijken. Ik zag ondermeer “De Vliegende Panters” met ondermeer Remco Vrijdag aan het werk. Met Remco was ik al eerder wezen stappen (ik geloof na afloop van een van onze voorstellingen in Carré) maar had dit triumviraat nog niet eerder aan het werk gezien. Een aanrader. Onze Dio speelde met “Bob Fosko” een setje in het Wilhelmina Pakhuis, uiteraard ook daarheen gegaan, te gekke show met geweldige muzikanten …  Hier in België is hij vooral gekend van de Raggende “Poep in je hoofd” Mannen. Geert Timmers allias “Bob Fosko” zelve kwam zondag trouwens langs bij Doe Maar, toffe gast, hij had heel wat complimenten voor de band.

Zo dat was het, see u later!

Tom

Ola Todos,

Volgende week maandag is het dan zover. Eerst een dag of twee repeteren met alweer een nieuwe Tommy (ben benieuwd) en we zijn weer vertrokken voor een stuk of 70 voorstellingen. De volledige speellijst vind je op www.theaterhits.nl 

Tom

Ola todos,

Nog een goeie twee weken en het 'Doe Maar' circus start opnieuw! Stilletjes aan begint de zin om te spelen terug te komen, ik heb zelfs al een paar nieuwe nummertjes geschreven, waaronder minstens 1 pareltje. Het heeft me een paar weken gekost om opnieuw leven in mijn lijf te voelen. Blijkbaar was ik, zonder het echt te beseffen, redelijk ver heen. Zo'n 130 keer spelen in zes maanden tijd blijft echt niet in je kouwe kleren hangen me dunkt. Ik heb me voorgenomen om het tijdens de reprise toch iets kalmer aan te doen; waarom iedereen aan wie ik dit zeg me uitlacht is me een raadsel... Ik ben ook aan het netwerken geslagen via My Space. Als je zin hebt om me toe te voegen ga je gerust je gang. Zo tot zover deze lezing ...

Groeten,

Tom

Ola todos,

Na meer dan 120 shows in 5 maanden tijd is het seizoenseinde in zicht ... nog 5 keer spelen … Na 8 keer Carré stonden we vorige week 4 dagen in de Oude Luxor in Rotterdam. Dit was, zoveel maanden terug, het eerste theater dat ik ooit van binnenuit zag, we repeteerden er een week en deden er onze eerste try-outs. Alles wees toen al in de richting van een succes maar dat het zo'n vaart zou lopen had toen nog niemand gedacht. Gek genoeg leek het al veel langer geleden dan het in werkelijkheid was. Ik was volledig vergeten hoe klein het podium wel is en in mijn herinnering leek de zaal veel groter. Maar wat een ontvangst daar in Rotterdam. Op de schaal van uit de bol gaan sloeg de wijzer helemaal door. Het laatste optreden werd een beetje ontsierd door de aanwezigheid van 2 opgefokte, dronken (of was het neuspoeder) meiden wiens doelstelling wel leek om de boel in de war te sturen.  Had ik nog de bijkomende pech dat ze vlak voor mijn neus zaten. Even had ik de neiging om hen eigenhandig de zaal uit te zetten, dat zou pas lachen zijn ... Leuk was dan weer de aanwezigheid van Rinus Gerritsen, bassist van de legendarische Golden Earring. Het was de allereerste keer in z'n leven dat hij naar een "musical" kwam. Hij was zéér aangenaam verrast zowel over de muziek, het geluid (yeah, het heeft dan toch wat opgebracht) als over de acteerprestaties. Niet te geloven dat die gasten nog steeds in dezelfde bezetting spelen als de eerste dag. Daar kunnen Steve en ik nog een puntje aan zuigen...

Na Rotterdam ging het richting Chassétheater Breda, hoewel maar 50 kilometer verder een wereld van verschil. In dit theater zit het publiek nogal ver van de spelers en dat is altijd een minpunt. Je kan namelijk geen gezichtsuitdrukkingen zien en dat voelt altijd heel koel aan. Na het bezoek van Henny Vrienten in Carré was het nu de beurt aan Ernst Jansz en familie. Hij vond het zowat 40 keer beter dan de première. Ook het geluid had aldus Ernst een metamorfose ondergaan. Het is een hele geruststelling te horen dat we nu eindelijk hoorbaar zijn, nadenken over die honderd keer dat het niet zo was is een minder goed idee …

Tot zover deze lezing, volgende week misschien nog een laatste bijdrage, in ieder geval meer van dit alles vanaf eind augustus want dan doen we er nog een paar maanden bij.

Groeten,

Tom

Ola todos,

Tja, 8 keer Carré Amsterdam in zes dagen tijd, behoorlijk vermoeiend tijdverdrijf … Na een moeizame start met (te) zenuwachtige cast en muzikanten, geluidsproblemen en een taai publiek vielen de laatste 5 voorstellingen toch nog in de goede plooi. Donderdag kwam de meester, onder de gedaante van Henny Vrienten, zelve ons vereren met een bezoekje. Hij had net als al andere muzikanten/vrienden die eerder de voorstelling zagen nogal wat opmerkingen over het zaalgeluid. Te slap, te stil, geen ballen … alles in functie van het heiligdom der verstaanbaarheid van de cast. Niet leuk om te horen als je je iedere avond te pleuris staat te spelen. Dus vrijdag met z’n allen een uurtje vroeger gekomen om samen met de geluidstechnici één en ander in het licht van reggaesound te herbekijken. Met resultaat: meer snare, meer en scherpere hi-hat, diepere bas, meer gitaren en vooral alles véél luider, hell yeah baby!!!! We spreken hier wel over Doe Maar (mocht ik niet zo’n beleefde jongen zijn schreef ik er nog ‘Godverdomme’ achter)!

Onze laatste voorstelling gisteravond betekende meteen ook het afscheid van collega en vriend Bart Rijnink (hij moet de volgende twee weken zijn eindvoorstelling spelen en gaat daarna verder met zijn eigen gezelschap Fantasten). Het werd een magische en erg emotionele, breekbare voorstelling, de beste die we tot nog toe speelden. “Klein Bartje”, we zullen je missen!!!  

Nog 11 keer spelen en dan …. zes weken vakantie!!!!

Groeten,

Tom

Gevonden op het net ... Carré, slotnummer zaterdagnamiddag

Ola todos,

Tijd voor wat nieuws uit Ollandica ... Vorige week donderdag staat met stip op 1 betreft uitzonderlijke dagen. Na afloop van voorstelling 100 in Groningen hebben we samen met een aantal bandleden (Dio, Bart en de Belgen) en acteurs (Daniel, Annick, Bart en Dorien) in De Spieghel nog een onaangekondigde aftershow gegeven. Met wat geleende instrumenten en met afwisselend Dio en Steve op drums speelden we de hele tent inclusief ons eigen zelve plat. Op het volledig geïmproviseerde programma stonden een aantal Brood nummers (Saturdaynight, I love you like I love myself, ...), een stevige brok Doe Maar en een paar Bob Marley classics zoals Crazy baldheads en Running away. Na bijna 6 maanden theateromstandigheden was dit een ware bevrijding voor iedereen. In de bijna twintig jaar dat ik Steve ken zag ik hem nooit eerder zo subliem spelen, freaky gewoon.

Op de vraag "doen jullie mee met de reprise" kunnen we eindelijk antwoorden: ja, we doen mee (van eind augustus tot eind november). Zoals het er nu naar uitziet zal op Bart Rijnink na iedereen meedoen (Dio heeft nog geen akkoord maar samen met mij rekent iedereen erop dat het productiehuis de nodige inspanningen zal leveren om hem alsnog aan boord te houden).

Gisteren, in het Zaantheater in Zaandam, hadden we een doorloop met de vervanger van Bart Rijnink. Bart zal ons na Carré verlaten om zijn eindwerk af te maken. Ook tijdens de reprises zal Bart er niet bij zijn want hij speelt dan in zijn eigen voorstelling Fantasten. 

De kers op de taart kwam echter gisterenavond na de voorstelling toen bleek dat niemand minder dan Jan Pijnenburg in de zaal zat. Voor de niet-kenners, Jan was de drummer van Doe Maar. Jan woont reeds ruime tijd in Spanje en is momenteel een paar dagen in Nederland. Hij was op sleeptouw genomen door Ruud Engelbert ((ex)bassist van ondermeer Brood en Thé Lau) en zag voor het eerst de voorstelling.

Tot hier deze lezing, het Noorden roept onder de naam van Hoogeveen.

Groeten,

Tom

Ola todos,

We zijn gisteren in extremis alsnog uitgenodigd om het Musical Awards Gala in Hilversum bij te wonen. Na enige dubiotijd besloten om in de kar te stappen om onze collega's genomineerden een hart onder de riem te steken. Met 11 nominaties kon het niet anders dan dat er een paar in de prijzen zouden vallen. Zelf hoopte ik de publieksprijs te winnen, das toch een erkenning voor het hele team en Doe Maar zelve. Jezus Christus, wat ben ik blij in Doe Maar te spelen, al tijdens de pathetische openingsact werd het me terug haarscherp duidelijk waarom ik helemaal nix met musicals had/heb. En dat was pas het begin! God, al geloof ik er niet in, waar heeft de mensheid dit aan verdiend? Helaas, ontsnappen was niet meer mogelijk … Gelukkig kwamen al snel de eerste Awards voor onze ploeg. Daniel Boissevain, Jan Elbertse, Annick Boer, Pieter Van der Waterbeemd vielen terecht in de prijzen. Ook de publieksprijs werd ons deel. Onze baas Albert ging door alle consternatie zowaar door zijn knieën en hij bedankte uitvoerig iedereen, cast, muzikanten, techniek, regisseur, choreograaf en god en zijn klein pierke maar vergat het instituut Doe Maar en zijn prachtige tijdloze muziek, dat eigenlijk hoofdverantwoordelijk is voor het immense succes van deze productie, te vernoemen.  

De eerste die nu nog tegen me zegt deze productie een musical is krijgt gegarandeerd heibel. Doe Maar is geen musical, Doe Maar is muziektheater van hoog niveau! Leve regisseur Jos Thie, en dat ze hem nooit opsolveren met een MUSICAL Award, het zou de kwaliteiten van deze innemende man oneer aandoen.

Groeten,

Tom

De winnaars van de publieksprijs, het complete team

Leon Klaasse, Bart De Ruiter, Marco, Daniel Boissevain, Arjan Smoke, Sjoerd,  Hendrik De Winter, Mitsja, Kevin, Rob, Hellen Knapen, Tom Van Damme, Jacob Klaasse, Annick Boer, Bart Rijnink, Kim-Lian, Dorien Haan, Jan Elbertse, Steven Gossye, Jan Rot, Lennete Van Dongen, Dionys Breukers, Denise Veenstra + hond. Staan niet op de foto: Robert Curiel en Hans

Deze week nam Leon Klaasse het roer (of beter gezegd de drums) over van onze goede vriend Liber Torriente. De eerste dag draaide het niet overal even lekker, maar vanaf dag twee bleek overduidelijk dat Leon een fantastische drummer (en kerel) is. Good old Dio had genoeg van de Corsicaanse regen en was terug op het appel.

Het gespreksonderwerp van de week was echter de vele nominaties, in totaal 11, voor de Musical Awards, het bijhorende gala en dito baljurken op 21 mei. Alle acteurs, regisseur Jos Thie en tekstschrijver Pieter Van der Waterbeemd zijn genomineerd. Ook in de categorie Publieksprijs is de musical als geheel genomineerd. Blijkbaar is dit groot aantal nominaties een absoluut record in musicalland. Vreemd genoeg wordt er in alle talen gezwegen over de Doe Maar muziek en de muzikanten, tja ... ere wie ere toekomt zeg ik altijd.

Begin van de week speelden we in universiteitsstad Leiden drie keer voor een dolenthousiaste zaal. De Leidse Schouwburg is een prachtig oud theatertje (300 jaar) met helaas een véél te krap podium. Het werd dus eerder drie dagen Lijden, gelukkig maakte het publiek alles goed. Vrijdag en gisteravond ging het richting kaasstad Gouda, het publiek was mogelijk nog enthousiaster dan het Leidse. Om één of andere reden is het geluid in de ook al zo prachtige Goudse Schouwburg geweldig, dat voelden wij zelfs van op het podium. Vanavond gaat het richting Oss, ik geloof dat we er eerder al speelden, maandag en dinsdag even thuis en dan richting het verre Noorden met opnieuw onze oude vriend Robert Curiel achter de drums.

Wie nog ons nog eens aan het werk wil zien, ik hoorde gisteren dat er nog mooie plaatsen in het legendarische Carré Amsterdam (12 tot 17 juni) te verkrijgen zijn.

Leon Klaasse checkin the drums

Bart De Ruiter en Leon

Tutti soundcheck Gouda

Ruime kleedkamer bandje

Dionys Breukers in action

Sjourd, geluidsassistent doet nog een laatste check-up

Toneelmeester Mitsja

Groeten,

Tom

Ola todos,

Deze week hadden we met Liber Torriente (drums) en JP Bast (toetsen) een paar nieuwe groepsleden bij. Zij deden het voortreffelijk al was het wel wat wennen voor ons. Dinsdag komt Dio terug en wordt Liber vervangen door Leon Klaasse.

Tom en Liber Torriente

Liber en Steven

JP Bast en Jacob Klaasse

Hans (chauffeur, nu bij de musical, vroeger bij Doe Maar zelve) en Steven

Hans

Dorien Haan en Bart Rijnink

Bart en Liber

Arjan Smoke (Stagemanager)

Liber, Jacob en Steven watchin Burnin Spear

Liber en Steven

Liber en Tom

Steven met new look

Groeten,

Tom

 

Ola todos,

We hebben onze Nederlandse collega's een nieuwe vlaams strijdkreet aangeleerd, nl. "tet'n". Vooral Robert's interpretatie is prachtig, tet'n met een Nederlands 'Curiesaus', accent, great. Woensdag in Hoorn kwam JP Bast naast Dio zitten. Nooit zo gelachen, het was hilarisch die twee daar in hun groen hempie te zien zitten. JP zal vanaf aanstaande zaterdag voor een weekje Dio vervangen op de toetsen. Die gozer gaat namelijk een weekje naar Corsica om de ontluikende lente te spotten. Ja lente, want ginder schijnt het weer niet zo goed te zijn als hier. Die JP lijkt me wel een toffe P met alvast een indrukwekkend CV. Hoewel we Dio gaan missen is het altijd fijn om eens met iemand anders te spelen. Ook onze Robert knijpt er binnenkort een weekje of twee tussenuit, hij wordt de eerste week vervangen door twee topdrummers, eerst door Liber Torriente (Cuba) en dan door Leon Klaasse, jawel 'kleine' broer van. Ondertussen blijven we lekker doorgaan, we zitten over de helft (van dit seizoen). Iedereen verwacht dat we meedoen met de reprises, maar dat is bijlange nog niet zeker. De onderhandelingen hierover verlopen nogal stroef, tis te zeggen we hebben een aantal weken geleden een voorstel gedaan en daar is het bij gebleven. Die mannen zijn er blijkbaar allemaal nogal gerust in, nu ja, ik ook, want is het Doe Maar niet dan is het wel wat anders. Hé, leuke naam voor een bandje 'Wat Anders', veel ollanders maar geen spanders haha. Vanavond spelen we in Cuijk en zaterdag en zondag in Dordrecht, we zijn in ieder geval van plan van er weer een lap op te geven.

Groeten, sun is shining weather is sweet

Tom

Ola todos,

Soms wordt een nadeel een voordeel. Dit is wat ons de laatste dagen overkwam. Lenette voelde zich al een paar dagen niet al te lekker, en dat is nog zacht uitgedrukt, maar afgelopen donderdag in Etten-Leur ging het helemaal fout.  Lenette zou Lenette niet zijn, mocht ze niet alles op alles hebben gezet om toch maar een inhaalvoorstelling te vermijden. Daarom driewerf hoera, viva Van Dongen! Gevolg was wel dat de twee volgende voorstellingen te Eindhoven werden afgelast en dat we plots niet minder dan 4 dagen vakantie hadden, onuitgegeven in musicalland. De voorstellingen worden ingehaald op 29 en 30 juni, minder leuk want mijn grootvader wordt dan 90 jaar, een feestje zonder mij dus. Anyway, kreeg ondertussen een sms’je van Lenette dat het beter gaat en dat ze vanavond zeker speelt.

In Roermond, eind maart, hadden we een hele bus Belgische gasten. Het werd een topavond met een supervoorstelling en daarna, zoals aangekondigd, nog een aftershowke. Hoewel de andere Doemaarianen niet echt van plan waren om mee te spelen doken ze ineens op vanuit het nix om de twee belgen ter hulp te snellen. Ook Geert Van Hoorde, onze drummer bij Zone-30 en Jaman! was zo vriendelijk ons van enige percussie te voorzien. Ondanks de ellendige klank, zo'n hotellobby galmt langs alle kanten, werd het toch een klein feestje.

 

Geert, Steven, Tom, Jacob, Bart en Dio

Vanavond spelen we nog eens op Belgische bodem in het Limburgse Hasselt. Ben zeer benieuwd naar de reacties.

Groeten,

Tom

 

 

Ola todos,

Ik wist niet dat Nederland zo groot was, we flitsen van hot naar her, hoe verder, hoe beter lijkt het. Vorige week vooral het Noorden onveilig gemaakt. Leeuwarden is een erg leuke stad. Na de voorstelling nog even (ahum) wezen stappen  met de harde kern in een lokale kroeg alwaar zowaar een wereldband stond te spelen. Nou ja, band, tis te zeggen een tweemansformatie (toetsen en drums) die P.U.R.E heet. Die twee gasten, 23 en 24 jaar waren dusdanig goed dat het niet anders kan dan dat ze de wereld gaan veroveren. Zelfs onze Dio, voor mij de absolute top, ging letterlijk door zijn benen bij het aanschouwen van dit wonder. Morgenavond spelen we in Roermond, niets bijzonder op het eerste zicht, ware het niet dat er 60 Belgen (familie en vrienden) op bezoek komen. De twee Belgen gaan voor de gelegenheid na de show nog een aftershowke spelen in de lobby van het theaterhotel, als dat maar goed afloopt ...

Iedereen vraagt ons of het wel leuk blijft zo na 70 keer meer van hetzelfde. Ja het blijft leuk, al is de ene dag de andere niet. De muziek blijft top en iedereen blijft er met dezelfde energie tegenaan gaan. Het blijft wel een loodzwaar tourschema, gelukkig is volgende week redelijk relax zodat we toch enigszins op ons plooien kunnen komen.

See U!

Tom

Ola todos,

We hebben er terug een druk weekje opzitten. Afgelopen woensdag voor het eerst in het land van ons vader gespeeld, in het Antwerpse (of is het Kempische)Turnhout meer bepaald.  Ik was op zijn zachtst gezegd nogal nieuwsgierig naar de reacties van het Vlaamse publiek op de toch wel héél Nederlandse voorstelling. Na een paar minuten werd het duidelijk dat het Vlaamse publiek een stuk ingetogener reageert. Blijkbaar hebben de Vlamingen een soort gene om hardop te zitten lachen uit schrik het spel te verstoren, maar genieten ze er evengoed van. Dat bleek zeker op het einde want het dak ging er tijdens 'Smoorverliefd' minstens even hard af als in Nederland.

Donderdag speelden we in Rijswijk, het contrast kon moeilijk groter zijn want dit was de meest lacherige zaal (op het belachelijke af) die we sinds de start van de tournee meemaakten. Het is dus geen makkelijk evenwicht, te weinig reactie is killing, maar teveel evengoed.

Vrijdag: Nijmegen, vlakbij de Duitse grens. Voor de voorstelling gingen de Belgen nog even een stukje eten bij "Van Buren" in de Molenstraat en voor we het wisten hadden we in ruil voor een overnachting, food en drinks een aftershow versierd. Lachen dus.

Gisterenmiddag waren band en een paar castleden te gast bij het Radio 2 programma Tros Muziekcafé in de Plantage Amsterdam. Omdat we 's avonds nog in Amstelveen speelden en om het technisch niet al te moeilijk te maken opteerden we om de akoestische toer op te gaan. Het was een heel erg inspirerende ervaring want gisteravond speelden we één van de mooiste voorstellingen sinds de première. Vanavond nog één keer een vers blik energie opentrekken voor nog een avondje Amstelveen en dan een dagje rust.

Groeten,

Tom

Ola Todos,

Show-Stop, een contradictie in terminis, die gisteren in Doetinchem bewaarheid werd. Na 'Is dit alles' bleven de lichten op het podium gedoofd waardoor muzikanten en castleden op het podium onmiddellijk dachten aan een technisch defect. De toeschouwers daarentegen snelden in ijltempo naar de bar, zij dachten dat de eerste akte erop zat. Dit werd in eerste instantie bevestigd door Jan 'Arend' Rot die de zaal vertelde dat door omstandigheden de show eventjes moest gestopt worden en dat het achtbare publiek ondertussen een kop koffie kon scoren in de foyer. Bleek echter dat Kim-Lian achter de schermen was flauw gevallen. Hoewel ze vlug bijkwam was ze niet meer in staat verder te spelen en werd de show definitief stilgelegd. Lenette en Jan R. werden afgevaardigd om dit nieuws mede te delen, het publiek had duidelijk begrip. Voor ons betekent dit vooral een dag van ons al zo schaars verlof minder want de voorstelling moet zo vlug mogelijk worden herspeeld

Ola todos,

Gisteravond gespeeld in de prachtige (uitverkochte) stadsschouwburg in studentenstad Utrecht. Na de voorstelling kwam de enige echte Ad Visser (vroeger wel wat frisser) de eerste exemplaren van de liveopnames van de musical overhandigen. Hij had eveneens het goede nieuws dat er reeds meer dan 25 000 kaartjes verkocht zijn en dat het nu zeker is dat er een reprise komt vanaf september. Meer op cultuurpodium.nl

Ola todos,

Enkele weken geleden, tijdens één van de eerste try-outs in Rotterdam, is er een live opname gemaakt. Vandaag komt niet niemand minder dan Mister Ad 'Toppop' Visser  het resultaat overhandigen. De CD is gemixt en gemasterd in de legendarische 'Studio Zeezicht' door Frans Hendriks. De man, een begrip in Nederland, heeft ondermeer 'Live in Ahoy' en 'Klaar' van Doe Maar op zijn CV staan. Onze eigenste Jacob Klaasse is verantwoordelijk voor de productie. Ik heb stiekem al een paar fragmentjes (voor mastering) kunnen beluisteren en werd aangenaam verrast. Ben dus zéér benieuwd naar het eindresultaat.

Vandaag gaat de tournee verder aan een razend tempo richting Utrecht (dat moet zo wat nummer 31 met publiek zijn). Als je zo intensief tourt, heb je op de duur geen idee meer van dag, plaats of datum. Onze dagen bestaan uit opstaan, wakker worden, ontbijten, op de bus stappen, soundchecken, spelen, op de bus stappen en slapen en dit 5 à 6 dagen in de week. Om dit rigide schema enigzins te doorbreken ben ik vast van plan om vanaf deze week een poging tot schrijven ende componeren te wagen, hopelijk met leuk resultaat!

Tot binnenkort!

Tom

Live on the road heeft zo zijn gevolgen. Afgelopen vrijdag en zaterdag gespeeld in het verre Limburg, het moet gezegd, Maastricht is een prachtige stad zowel overdag als 's nachts. De voorstellingen waren, net als het uitje nadien, top (wat niet van m’n kop kon gezegd worden zaterdagochtend).

Jammer genoeg lopen ook in Maastricht individuen rond die het minder goed menen met de mensheid. Zaterdagmiddag troffen we de auto aan met ingeslagen passagierruit. Het beestje stond nochtans in een dure ‘bewaakte’ parking. Een afdruk van de zuignap van het navigatieding is blijkbaar genoeg om tot actie over te gaan, jammer genoeg voor mij met succes want het ding, goed verborgen in de middenconsole, was gaan vliegen. 

Onze 'vrienden',  waarschijnlijk te veel weg van de wereld, lieten evenwel na de bagageruimte te checken. Gelukkig, want daar lag de ware schat onder de vorm van Steven zijn lievelingsgitaar (oef, benefiet bis mag nog even wachten) en een koffertje met mijn absolute lievelingscd's. De rest van de namiddag bij de politie gezeten en op zoek geweest naar Carglass (zonder ding geen evidentie) om een plexi-ruit te plaatsen. Handig zo’n plexi-ruit, alleen, zo mocht ik ’s nachts bij heftig stormweer ondervinden, niet zo stevig. Maar niet geklaagd, met een stevige muts, gummielaarzen en de verwarming op 10 is het zelfs best gezellig zo zonder ruit op de autosnelweg.

Tot slot een gouden raad: stop je ding altijd in je broek of je raakt het kwijt!

Groeten,

Tom

Ola todos,

Het is al bijna twee weken geleden dat we de première speelden. Niet te geloven (time is going fast when you're having fun)! De recensies waren ongemeen goed, blijkbaar héél uitzonderlijk voor dit genre. Het publiek komt dus met hoge verwachtingen naar de voorstellingen en wordt steeds enthousiaster.

Ondertussen hebben we Naaldwijk, Oss, Purmerend en Laren onveilig gemaakt. Het repertoire zit nu dusdanig in de vingers dat we spelen 'met de ogen dicht' waardoor we nog meer interactie krijgen met de spelers en het publiek. Elke dag gebeuren van die kleine dingen, niet dadelijk merkbaar voor het publiek, waar we onze dagelijks portie lach-kicks uithalen. Dan raakt er eentje zijn tekst kwijt en begint op onnavolgbare wijze te improviseren, valt ei zo na van het podium, zet zich naast de zetel of verliest zijn microfoon. Met andere woorden het is en blijft super om te doen. Het enige wat nog altijd de pret bederft is de triestige sound op het podium. We moeten het doen met het geloof dat het in de zaal wel goed klinkt, niet makkelijk muziek te maken en er zelf niet te kunnen van genieten. Maar men werkt er aan en er is beterschap beloofd.

Het is nu ondertussen officieel, de show wordt verlengd. Na Carré te Amsterdam doen we er nog 14 dagen bij. Er is ook meer en meer sprake van een reprise van september tot eind november, dit wordt binnenkort bevestigd. Wie ons komende maanden (nog) eens aan het werk wil zien zal best zo snel mogelijk kaartjes bestellen want de verkoop gaat razend goed en er zijn al tal van voorstellingen uitverkocht.

Vanavond naar Maastricht voor 2 voorstellingen, hell yeah!

Groeten,

Tom

Doe Maar voelbaar

Doe Maar straalt van enthousiasme

Een schot in de roos

Een paar fotookes

Première Doe Maar de popmusical

Metro 30/01/07

Musicalworld

Musicalfan

Artikel Het Laatste Nieuws 30-01-07

VGB was zo goed ons nog enkele foto's te bezorgen

 

 

Ratata, ratata, ratata,

Deze strijdkreten waren de aftrap waarmee we de première mochten openen. Vooral de aanwezigheid van Doe Maar zelve zorgde ervoor dat ik toch iets meer gespannen stond dan bij de try-outs. Naar verluidt zat de zaal vol met BN'ers (Bekende Nederlanders) maar daar hadden wij Belgen in tegenstelliing van onze collega's totaal geen last van. Henny, Jan en Ernst waren na afloop best tevreden, ze hadden nog wel wat opmerkingen maar daar horen we volgende week wel meer over. De persbelangstelling was massaal, beangstigend eigenlijk. Na afloop deden we een interview met Guy Van Vliet van Het Laatste Nieuws en met Luc Milio van Radio 2. Dus morgen allemaal het laatste nieuws kopen ... Henny was zo vriendelijk om even met de 2 Belgen te poseren, dus ben benieuwd.

Ondertussen zijn de eerste recensies een feit, de reacties zijn unaniem zéér positief te noemen.

Ola,

Donderdag werden we gevolgd door Kim Van den Eeckhout van TV OOST, gisteren werd de reportage uitgezonden.

Ondertussen hebben we de laatste 2 try-outs achter de kiezen. Aan de reacties van de zaal te zien en te horen moeten we ons geen al te grote zorgen maken voor de première, hoewel je het nooit weet met zulke dingen. De persbelangstelling is massaal, ben benieuwd in wat voor circus we belanden. Ik kijk vooral uit naar het feestje nadien ... hmm, champagne en oesters meer moet dat niet zijn ...

Groeten,

Tom & Steven

Ola todos,

Mocht je het interview met De Rode Loper gemist hebben, geen paniek klik hier

Naar goede gewoonte zijn onze namen weer eens omgewisseld.

Groeten,

Tom & Steven

In tegenstelling tot vorige bericht wordt het interview met Henny Vrienten en de twee Belgen vanavond al uitgezonden en dit in De Rode Loper op EEN omstreeks 18:10, herhalingen omstreeks 23:50 en morgenmiddag.

Groeten,

Tom en Steven

Ola todos,

Twee weken terug werden we samen met Henny Vrienten geinterviewd door de Rode Loper. Het stukje wordt aanstaande donderdag uitgezonden op Een vanaf 18:10 u. De uitzending wordt herhaald rond half twaalf en dan ook nog eens vrijdag op de middag.

De laatste try-outs waren te gek, het dak ging er telkens af (en donderdag zelfs bijna letterlijk). De sfeer zit er dan ook dik in, we gaan vol vertrouwen de première op 28 januari tegemoet.

Wie nog kaartjes voor één van de komende voorstellingen wil zal best deze week bestellen want de tournee is binnen de korste keren volledig uitverkocht (mijn gedacht).

Nog een paar fotookes van de kleedkamers.

Even uitblazen

Groeten,

Tom en Steven